အအေးပေးခြင်း ထိရောက်မှု မြင့်မားခြင်းနှင့် စွမ်းအင်ချွေတာမှု

လေစီးကြောင်းအမျှင်ပါ အမြင့်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ကုန်းပေါ်ခင်းများသည် အအေးပေးသည့် လေကို မည်သို့ ဖြန့်ဖြူးပေးသနည်း

လေစီးကြောင်းကို မြှင့်တင်ထားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်ပြားသည် အောက်ခြေနေရာကို ဖိအားဖေးသော အအေးဓာတ်ပါသော လေနေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး အအေးဓာတ်ပါသော လေကို လိုအပ်သည့်နေရာသို့ တိကျစွာ ပေးပေးနိုင်သည်။ ထိုနေရာမှာ စက်ပစ္စည်းများ၏ လေဝင်ပေါက်များဖြစ်သည်။ ဤစီစဉ်မှုသည် အထက်နေရာမှ အအေးပေးသည့် စနစ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော ပူနေသောလေနှင့် အအေးဓာတ်ပါသောလေများ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ ရောနှောမှုကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။ ဆာဗာရက်များ၏ ရှေ့တွင် ထားရှိသော အပေါက်များပါသော အမျက်ပြားများသည် အခြေခံပေါ်ယံအမျက်ပြားမှ အအေးဓာတ်ပါသော လေကို ဖွင့်ပေးပြီး အအေးဓာတ်ပါသော လေပါဝင်မှုကို ကော်ဖီနေတ်များ၏ ရှေးဘက်သို့ တက်လာစေပြီး ပူနေသော လေထုတ်မှုကို နောက်ဘက်တွင် ဖမ်းယူပေးသည်။ အခြေခံပေါ်ယံအမျက်ပြားအောက်ရှိ လိုအပ်မှုမရှိသော အပေါက်များကို အားလုံး ပိတ်ပေးခြင်းဖြင့် လေစီးကြောင်းကို အသုံးပြုနေသော စက်ပစ္စည်းများသို့ ပြန်လည်လောင်းပေးပြီး လေစီးကြောင်းကို အအေးပေးသည့် ယူနစ်သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည့် လေစီးကြောင်းကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ကွန်ပျူတာဖြင့် လေစီးကြောင်း အပြုအမှုန်းဖေးလေ့လာမှုများအရ ဤသို့သော တိကျသော လေပေးပေးမှုသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိသော လေ၏ အပူခ်အား ၂–၄ °C အထိ မြင့်တက်စေပြီး ကွန်ဒင်ဆာ အကောင်အကြောင်းအများအားဖေး ထိရောက်မှုကို မြင့်တင်ပေးပြီး ဖန်မ်များ၏ လှည့်နှုန်းကို လျော့ချပေးသည်။ ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် အမျက်ပြားများကို မြှင့်တင်ထားသည့် စီစဉ်မှုများကို လေ့လာခြင်းအရ အခြေခံပေါ်ယံအမျက်ပြားအောက်ရှိ ဖိအားနှင့် အမျက်ပြားများ၏ နေရာချထားမှုကို ညှိပေးခြင်းဖြင့် အသုံးမဝင်သော လေစီးကြောင်းများကို ဖျက်သိမ်းခြင်းဖြင့် အအေးပေးမှု တာဝန်ကို ၅% အထိ လျော့ချနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် လေစီးကြောင်းသည် သဘောတော်အတိုင်း အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလွှာခွဲထားပြီး ပူနေသောနေရာများကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေပြီး အပိုဆောင်းဖန်မ်များကို အသုံးမပြုရန် လိုအပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။ အဆိုပါ အအေးဓာတ်ပါသော လေပေးပေးမှုသည် ယုံကြုံစိတ်ချရပြီး စွမ်းအင်ကုန်သုံးမှုကို လျော့ချပေးသည်။

စွမ်းအင်လျှော့ချမှုကို အရေအတွက်ဖြင့် တိက်တိက်ကြီးစွာ သတ်မှတ်ခြင်း - အပ်တိုင်မ် အင်စတီကျူး နှင့် ASHRAE အမှုများ၏ စံချိန်များ

လေစီးကြောင်းကို အသုံးပြုသည့် မြှင့်တင်ထားသော အခန်းအောက်ခင်းသည် စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် အဓိကအားဖေးမော်ဒယ်များနှင့် ကိုက်ညီသည့် စွမ်းအင်ချွေတာမှုများကို တိကျစွာ ရရှိစေပါသည်။ Uptime Institute က အောက်ခင်းအောက်ရှိ လေအေးစွမ်းအားကို အကောင်အထည်ဖော်ထားသည့် ဒေတာစင်တာများသည် လေအေးစွမ်းအားကို အထက်ဘက်မှ ပိုက်လေးများဖြင့် ဖော်ပေးသည့် စနစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လေအေးစွမ်းအားကို ၁၀ ရှုပ်ထွေးမှ ၂၀ ရှုပ်ထွေးအထိ လျော့နည်းစေကြောင်း ဖော်ပြထားပါသည်။ ASHRAE TC 9.9 ၏ ပူပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွန်ချက်များတွင် ဆာဗာများ၏ လေဝင်ပေါက်အပိုင်းတွင် အပူခ်ဒ် ၁၈ °C မှ ၂၇ °C အထိ ထိန်းသိမ်းရန် အကြံပေးထားပါသည်။ မြှင့်တင်ထားသော အခန်းအောက်ခင်းများသည် လေအေးစွမ်းအားကို အလွန်နည်းပါးသည့် ဖန်အောက်ခင်းအတွင်း လေအေးစွမ်းအားကို အနိမ့်ဖိအား၊ အရှုပ်အထွေးများသည့် လေအေးစွမ်းအား သိုလှောင်မှုနေရာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဤအပူခ်ဒ်အတွင်း ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပါသည်။ လေအေးစွမ်းအား မှုန်းထွက်မှုများကို ဖျောက်ပေးခြင်းနှင့် လေစီးကြောင်းကို မှန်ကန်စွာ ညှိပေးခြင်းဖြင့် နှစ်စဥ် လေအေးစွမ်းအားကို ၁၂ ရှုပ်ထွေးမှ ၁၅ ရှုပ်ထွေးအထိ လျော့နည်းစေကြောင်း လေ့လာမှုများတွင် ဖော်ပြထားပါသည်။ တွေ့ရှိချက်များအရ ဂရောမက်စီးလ်များဖြင့် ပိတ်ထားသည့် အခန်းအောက်ခင်းများနှင့် အခန်းအောက်ခင်းအပိုင်းများကို ဖော်ပေးထားသည့် စင်တာတစ်ခုသည် လေအေးစွမ်းအားကို ၄၄ ရှုပ်ထွေးအထိ လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့အပှင့် သက်တမ်းတိုးမှုကို တတိယပိုင်းတွင် အထက်သို့ တိုးမှုရှိပါသည်။ အမြှင့်နှုန်းပေးသည့် လေပေါက်များနှင့် အအေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ထားသည့် ရေအေးစွမ်းအား အများဆုံးအထိ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လေအေးစွမ်းအားစနစ်၏ စုစုပေါင်း ထိရောက်မှုကို Power Usage Effectiveness (PUE) ၁.၂ အောက်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပါသည်။ ဤအချက်သည် အထိရောက်ဆုံး လုပ်ဆောင်မှုများအဖြစ် အသုံးပြုသည့် အချက်ဖြစ်ပါသည်။ ဤလျော့နည်းမှုများသည် လုပ်ငန်းလည်ပုတ်မှုအတွက် စရိတ်များကို တိုးမှုဖော်ပေးပါသည်။ ထို့အပှင့် ကာဗွန်အေးစွမ်းအားကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းအောက်ခင်းမှ လေအေးစွမ်းအားကို ဖော်ပေးခြင်းသည် စွမ်းအင်ကို သုံးစွဲမှုကို သတိထားသည့် ဒေတာစင်တာများ၏ အခြေခံအောက်ခင်းဖြစ်ပါသည်။

ပူပိုင်းနေရာများကို ဖယ်ရှားရန် လေစီးဆင်းမှုကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်း

ဆာဗာများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို ခြိမ်းခြောက်သည့် ပူပိုင်းနေရာများကို ဖယ်ရှားရန် အောက်ခြေပိုင်းတွင် လေစီးဆင်းမှုကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ လေစီးဆင်းမှုကို အောက်ခြေပိုင်းတွင် ပေါ်လွင်စေသည့် လမ်းကြောင်းများကို ပိတ်ပေးခြင်းနှင့် တစ်သေးတည်းသော ဖြန့်ဖြူးမှုကို ရရှိအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဟူသော နည်းလမ်းနှစ်များသည် အောက်ခြေပိုင်းတွင် လေစီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်သည့် အမြှင့်ပေါ်ခြောက်ခင်း ဒီဇိုင်းတွင် အခြေခံအားဖြင့် အရေးပါပါသည်။ ဤနည်းလမ်းနှစ်များကို တစ်ပါတည်း အသုံးပြုလျှင် စက်ရုံအတွင်းရှိ ရက်ခ်အားလုံးသည် လိုအပ်သည့် အအေးပေးမှုကို ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး စက်ရုံအတွင်းရှိ ပူပိုင်းမှု ပိုမိုမြင့်မှုကို လွန်စေနိုင်ပါသည်။

အောက်ခြေပိုင်းတွင် လေစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ပေးခြင်းနှင့် အစီအစဥ်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် လေစီးဆင်းမှုကို လျော့နည်းစေခြင်း

အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားသော လေကြောင်းမှ အအေးခံထားသော လေသည် အအေးခံရမည့် အပိုင်းများသို့ မရောက်မီ အများအားဖြင့် ကြေးနီပေါက်များ၊ ကွန်ပျူတာစက်များကြား အကွာအဝေးများ သို့မဟုတ် အလွတ်နေသော ရက်ခ်များမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လေထွက်မှုများသည် အသုံးပြုနေသော အီတီပစ္စည်းများသို့ အအေးခံလေကို လုံလောက်စွာ မပေးနိုင်စေဘဲ အအေးခံခြင်းစနစ်တစ်ခုလုံးကို မတည်မင်းဖောက်စေသည်။ ထိရောက်သော ကာကွယ်မှုများကို အစပုန်းမှ စတင်ရမည်— လေသည် မှန်ကန်စွာ ဖြန့်ဖြူးရန် ကြေးနီပေါက်များ၊ ကွန်ပျူတာစက်များကြား အကွာအဝေးများနှင့် အလွတ်နေသော ရက်ခ်များကို အသုံးပြုနေသော လေကို မောင်းထုတ်မှုများကို ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုသော ပလပ်စတစ်ပေါက်များ သို့မဟုတ် ဖောမ်ပေါက်များဖြင့် ပိတ်ပေးရမည်။ ထို့နောက် ကြေးနီပေါက်များကို အအေးခံရမည့် အပိုင်းများတွင်သာ ထားရှိပြီး အများအားဖြင့် အများဆုံး လေကို လိုအပ်သော ရက်ခ်များသို့ အများဆုံး လေကို ဖြန့်ဖြူးပေးရမည်။ ကွန်ပျူတာဖြင့် လေစီးကြောင်းကို စုံစမ်းလေ့လာမှုများအရ လေထွက်မှုများသည် ၅ ရှုံးနေသော အပိုင်းများသည် အောက်ခြေကြေးနီပေါက်များတွင် ဖိအားကို ၁၅–၂၀ ရှုံးနေစေပြီး ရက်ခ်အထက်ပိုင်းရှိ ပစ္စည်းများကို အအေးခံရန် အလွန်ခက်ခဲစေသည်။ ထို့ကြောင့် လေထွက်မှုများကို အရင်ဆုံး ဖြတ်ပေးပြီး ကြေးနီပေါက်များကို အသုံးပြုနေသော အီတီပစ္စည်းများနှင့် ကိုက်ညီအောင် စီစဉ်ပေးခြင်းဖြင့် အသုံးများသော လေ၏ ၃၀ ရှုံးနေသော အပိုင်းများကို အရေးကြီးသော နေရာများသို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး အအေးခံစနစ်ကို မျှော်မှန်းထားသော အတိုင်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အပူခံနိုင်ရည်ရှိသော အအေးဓာတ်ဖြန့်ဖြူးမှုကို တစ်သေးတည်းဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း

တစ်ညီတစ်မျှသောအအေးခံလေကြောင်းဖြန့်ဖြူးမှုသည် ဆာဗာများ၏ ဝင်ပေါက်အားလုံးသို့ တစ်ညီတစ်မျှသော စုပ်ယူမှုအပူခါးမှုကို အာမခံပေးပြီး အပူခါးဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို အလုပ်ဖော်ထုတ်မှုပြောင်းလဲမှုများ သို့မဟုတ် အအေးခံစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းများ ပျက်စီးမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေသည်။ လေစီးကွင်းမှုရှိသော မြေပြင်အထူးဒီဇိုင်းတွင် တစ်ညီတစ်မျှမှုကို ပလန်နမ်ဖိအားကို ထိန်းညှိခြင်းဖြင့် နှင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အပေါက်များ၏ ဧရိယာကို အနီးစပ်ဆုံးလိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရရှိသည်။ အအေးခံစနစ်အနီးတွင် အလွန်ကြီးမားသော အပေါက်များသည် ဝေးလံသော ရက်ခ်များကို လေစီးကွင်းမှု လျော့နည်းစေပြီး အလွန်သေးငယ်သော အပေါက်များသည် ပါဝါမြင့်မားသော ကေဘီနက်များသို့ လေစီးကွင်းမှုကို ကန့်သတ်ပေးသည်။ အပေါက်အရွယ်အစားပြောင်းလဲနိုင်သော လေဖြန့်ဖြူးမှုစနစ်များ (variable-geometry diffusers) နှင့် လေစီးကွင်းမှုကို အလိုအလျောက်ထိန်းညှိပေးသော အစိတ်အပိုင်းများ (active dampers) ဖြင့် လေစီးကွင်းမှုကို အချိန်နှင့်တစ်ပါအောင် ညှိနှိုင်းနိုင်သည်။ သို့သော် အလိုအလျောက်မဟုတ်သော ဇုန်ခွဲခြင်း (passive zoning) ဖြင့်ပင်— ပါဝါသိပ်သည်းမှုတူညီသော ရက်ခ်များကို အုပ်စုဖွဲ့ခြင်းနှင့် အထူးသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ အပေါက်များကို သက်ဆိုင်ရာ အုပ်စုများအတွက် သတ်မှတ်ပေးခြင်း— သည်လည်း အကောင်းမျှသော တိုးတက်မှုများကို ဖော်ပေးနိုင်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းများတွင် လေစီးကွင်းမှုကို ဤနည်းဖြင့် ညှိနှိုင်းခြင်းဖြင့် တစ်တန်းလုံးတွင် အပူခါးမှုကွာခြားမှုကို ၄–၆ °စီ မှ ၁.၅ °စီ အောက်သို့ လျော့ချနိုင်ကြောင်း လေ့လာမှုများက ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်သည် ASHRAE TC 9.9 မှ အကူအညီပေးထားသော အပူခါးမှုအတွင်း အတ်အက်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ပေးနိုင်သည်။ ပလန်နမ်မှ တစ်ညီတစ်မျှသော စတေတစ်ဖိအားကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပြီး လေစီးကွင်းမှု လွဲမှုများကို ထိန်းညှိနိုင်ပါက စက်ရုံစီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့များသည် အအေးခံရေ အပူခါးမှုကို မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် အအေးခံမှု အပူခါးမှု အလွန်များပေါက်မှုကို ကာကွယ်နိုင်သည်။ လေစီးကွင်းမှုအပူခါးမှုကို ၁ °စီ မြှင့်တင်ခြင်းသည် အအေးခံစနစ်၏ စွမ်းအင်သုံးစွ်မှုကို ၂–၄% အထ do လျော့ချပေးနိုင်ကြောင်း လုပ်ငန်းခွင်တွင် အကောင်အကျင်းများဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအကောင်းမျှသော ရလေ့အဖြစ် အပူခါးမှုများကို စီမံခန့်ခွဲမှုဖြင့် စောင်းကြည့်ခြင်းသာမက ဒီဇိုင်းဖြင့် ဖျောက်ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး အအေးခံစနစ်၏ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို အဆောက်အဦးဒီဇိုင်းတွင် အခြေခံအားဖြင့် ထည့်သွင်းထားသည်။

အလေစီးကြောင်း မြှင့်တင်ထားသော အခြေခံပေါ်ပြောင်းပေါ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပစ္စည်းနှင့် ဒီဇိုင်းများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု

အလေစီးကြောင်း မြှင့်တင်ထားသော အခြေခံပေါ်ပြောင်းပေါ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် ပေါ်ပြောင်းပေါ် ပြားများ၏ ပစ္စည်းနှင့် အဖွင့်ဧရိယာ ရှိသည့် ရှေးနှုန်းတွင် မှီတည်ပါသည်။ ထိုအချက်များသည် အလေစီးကြောင်း နှုန်းနှင့် ဖိအား ကျဆင်းမှုကို တိုက်ရိုက် ထိန်းချုပ်ပါသည်။ အသုံးများသော ဒီဇိုင်းသုံးမျိုးကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် အအေးခံမှု လိုအပ်ချက်များနှင့် ကွက်ပေါ်ပြားများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကိုက်ညီအောင် လုပ်ရန် အရေးကြီးကြောင်း သိရပါသည်။

သံပေါ်ပြား အပေါက်ဖောက်ထားသော အများအားဖြင့် အသုံးပြုသော ဒီဇိုင်းများနှင့် အလေးချိန်နည်းသော အလူမီနီယမ် ဂရိတ်ဒီဇိုင်းများနှင့် ပလပ်စတစ် ဒစ်ဖျူဇာ စနစ်များ – အလေစီးကြောင်း နှုန်းနှင့် ဖိအား ကျဆင်းမှု နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

ပေါက်ပေါက်ဖောက်ထားသော သံခဲပြားများသည် အများအားဖြင့် အဖွင့်ဧရိယာ ၂၅–၅၀ ရှိပြီး အနောက်တွင် အပိုင်းတစ်ခုလျှင် ၂၀၀–၄၀၀ cfm အထိ လေစီးကြောင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။ လေစီးကြောင်း၏ အမြန်နှုန်းနှင့် ပေါက်များ၏ ပုံစံပေါ်မူတည်၍ ဖိအားကျဆင်းမှုများသည် ၅–၁၅ Pa အထိ ရှိပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အဖွင့်ဧရိယာ ၇၀ အထက်ရှိသော အလူမီနီယမ် ဇလ်ပြားများသည် ဖိအားကျဆင်းမှု ၂ Pa အထိ နိမ့်ပါသည်။ အနောက်တွင် အပိုင်းတစ်ခုလျှင် ၆၀၀ cfm အထိ လေစီးကြောင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။ ထိုကြောင့် ဖန်သီးများ၏ စွမ်းအင်သုံးစွမ်းမှုကို သိသိသာသာ လျော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ပလပ်စတစ် လေစီးကွင်းများသည် အဖွင့်ဧရိယာ ၃၀ ခန့်သာ ရှိပါသည်။ ထိုကြောင့် ပူပွင့်နေသော နေရာများသို့ တိကျသော လေစီးကြောင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဖိအားကျဆင်းမှုများသည် ၁၀–၂၅ Pa အထိ မြင့်မားပါသည်။ ထိုကြောင့် ပလန်တမ် ဖိအားကို မြင့်မားစေရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဆာဗာများ များပြားသော ပတ်ဝန်းကျင်များအတွက် အလူမီနီယမ် ဇလ်ပြားများသည် လေစီးကြောင်းကို အနည်းဆုံး အတားအဆီးဖြစ်စေပါသည်။ သံခဲပြားများ၏ ခိုင်ခံ့မှုသည် အလေးချိန်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါသည်။ ပလပ်စတစ် လေစီးကွင်းများသည် လေစီးကွင်းကို သေးငယ်သော ဧရိယာများသို့ လေစီးကွင်းကို လေးနက်စွာ ထိန်းညှိရန် လိုအပ်သော နေရာများအတွက် သင့်တော်ပါသည်။ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် လေစီးကြောင်း ပမာဏ၊ ဖိအားကျဆင်းမှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှု ဦးစားပေးမှုများကြား အမျှတ်ဖောက်မှုပေါ်တွင် မှီခိုပါသည်။

ခေတ်မှီ ဒေတာစင်တာ အအေးခံမှု အခြေခံအဆောက်အအုံနှင့် အပ်ဒေတ်လုပ်ခြင်း

ခေတ်မှီဒေတာစင်တာများသည် ရက်ခ်သိပ်သည့်အဆင့်များ တိုးမြင့်လာမှုကို စီမံရန် အရည်အချင်းအခြေပြုနှင့် ဟိုက်ဘရစ်အအေးစက်များကို အမြန်နှုန်းဖြင့် အသုံးပြုလာကြသည်။ သို့သော် လေစီးကွင်းမှုကို မြှင့်တင်ထားသော ကုန်းမြေများသည် အခြေခံအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပါသည်— ရှေးဟောင်းကန့်သတ်မှုတစ်ခုမဟုတ်ပါ။ ဤကုန်းမြေများသည် ချို့ယွင်းမှုမရှိသော လေဖြန့်ဖြူးရေးအလွှာကို ပေးစေပြီး ချိတ်ဆက်မှုအထိ အအေးစက်များနှင့် အနက်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သော အအေးစက်များကို အထောက်အကူပုံဖော်ပေးပါသည်။ အရည်အချင်းအခြေပြု အအေးစက်များသည် ဆာဗာအဆင့်တွင် ပူပွန်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးသော်လည်း ကုန်းမြေအောက်ရှိ လေအောက်ခေါင်းများသည် လေဖြင့် အအေးစက်များကို အသုံးပြုသည့် ကွန်ရက်ချိတ်ဆက်မှုများ၊ သိုလှောင်ရေးစနစ်များနှင့် အခြားသော အပိုပစ္စည်းများကို အထောက်အကူပုံဖော်ရန် အတိအကျသော လေကို ပေးစေပါသည်။ ဤနှစ်မျောက်လမ်းစနစ်သည် အထက်တွင် လေပိုက်များကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်တော့သောကြောင့် ပုံပေါ်မှုများကို လျော့နည်းစေပြီး ပူပွန်းမှုကို အမျှတ်အသားပေးရန် လွယ်ကူစေပါသည်။

အင်တီဂရေရှင်ကို လေစီးကွင်း စီမံခန့်ခွဲမှုဖြင့် ဆောင်ရွက်ပါသည်။ အေးမှုလမ်းကြောင်းများတွင် အပေါက်ထားသော အောက်ခြေအုပ်ပုံများကို နေရာချပြီး ညှိပေးခြင်းဖြင့် အပူချိန်နေရာများတွင် အနုပ်ဖိအားကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဟိုက်ဘရစ်စနစ်၏ လေစီးကွင်းအစိတ်အပိုင်းသည် မိုးမော်နီမာလ် ဖန်အောက်ခြေအုပ်ပုံများကို အသုံးပြုပါသည်။ ပလန်နမ်အတွင်းရှိ ထိန်းချုပ်မှုစနစ်များသည် အဆောက်အဦးစီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များနှင့် ချိတ်ဆက်ပြီး ရေချောင်းအေးမှုစနစ်များမှ အချိန်နှင့်တစ်ပါက် အပိုင်းအစိတ်များမှ အချက်ပေးမှုများအရ အောက်ခြေအုပ်ပုံများ၏ အပေါက်များကို အလိုအလျောက် ညှိပေးခြင်း သို့မဟုတ် CRAC ဖန်အောက်ခြေအုပ်ပုံများ၏ အမြန်နှုန်းကို အလိုအလျောက် ညှိပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများသည် Power Usage Effectiveness (PUE) ကို ၁.၂ အောက်သို့ ကျဆင်းစေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် အခြားသော အေးမှုနည်းလမ်းများကို အတူတက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော အကောင်အထောက်များကို မြင့်မားသော စကေးများတွင် ပြန်လည်တပ်ဆင်မှုများဖြင့် အတည်ပြုထားပါသည်။ အောက်ခြေအုပ်ပုံများသည် ရေချောင်းအေးမှုစနစ်များနှင့် ချိတ်ဆက်မှုမရှိသောကြောင့် စနစ်များကို အလိုအလျောက် တစ်ခုခုကို အလိုအလျောက် တိုးချဲ့နိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ခုနှစ်အလိုက် ပြောင်းလဲလာသော ချစ်ပ်များ၏ အပူချိန်စီမံခန့်ခွဲမှုနည်းလမ်းများကို အလိုအလျောက် လက်ခံနိုင်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

လေစီးကွင်းအတွက် အောက်ခြေအုပ်ပုံများ၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အဘယ်နည်း။

လေစီးကွင်းမြင့်မားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်များသည် အောက်ခြေနေရာကို ဖိအားမြင့်သော အအေးဓာတ်ပါသော လေနေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး အောက်ခြေမှ စက်ပစ္စည်းများသို့ အအေးဓာတ်ပါသော လေကို တိုက်ရိုက်ပေးပေးနိုင်ကာ ဒေတာစင်တာများတွင် အအေးပေးခြင်း ထိရောက်မှုကို မြင့်တင်ပေးသည်။

လေစီးကွင်းမြင့်မားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် စွမ်းအင်ချွေတာမှု ဘယ်လောက်အထိ ရရှိနိုင်သနည်း။

လေစီးကွင်းမြင့်မားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လေပေါ်မှ ပိုက်လုံးများဖြင့် ဖြန့်ဖြူးသော စနစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အအေးပေးခြင်းအတွက် စွမ်းအင်ကို ၁၀ ရှုံးမှ ၂၀ ရှုံးအထ do လျော့ချနိုင်ပြီး လေမှ ထွက်သော အက်က်များကို ဖျောက်ပေးခြင်းဖြင့် နှစ်စဥ် စွမ်းအင်ချွေတာမှု ၁၅ ရှုံးအထ do ရရှိနိုင်သည်။

လေစီးကွင်းကွေ့လွဲမှုကို မည်သို့ လျော့ပါးနိုင်သနည်း။

လေစီးကွင်းကွေ့လွဲမှုကို အောက်ခြေနေရာရှိ အက်က်များအားလုံးကို ပိတ်ပေးခြင်း၊ ကြိုးများ ဖောက်သွင်းရာတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ပုံစံများဖြင့် ပေါ်ယံအမျက်များကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် အပေါက်များပါသော အမျက်များကို အကောင်းဆုံးနေရာတွင် ထားရှိခြင်းဖြင့် လေစီးကွင်းကွေ့လွဲမှုကို လျော့ပါးနိုင်သည်။

လေစီးကွင်းမြင့်မားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်များအတွက် သင့်တော်သော ပစ္စည်းများမှာ အဘယ်နည်း။

အသုံးများသော ပစ္စည်းများတွင် အပေါက်များပါသော သံမှုန်အမျက်များ၊ အလူမီနီယမ် ဇလ်များနှင့် ပလပ်စတစ် လေစီးကွင်းမှန်ကန်စွာ ဖြန့်ဖြူးပေးသော အမျက်များ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့သည် လေစီးကွင်းပမာဏ၊ ဖိအားကျဆင်းမှုနှင့် လုပ်ဆောင်မှုလိုအပ်ချက်များပေါ်တွင် ကွဲပြားမှုရှိသည်။

လေစီးကွင်းမြင့်မားသော အခြေခံပေါ်ယံအမျက်များသည် ရေနှင့် ပေါင်းစပ်သော အအေးပေးစနစ်များနှင့် မည်သို့ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်သနည်း။

အထက်တန်းလေပေါ်သို့ မြှင့်တင်ထားသော ကုန်စည်များသည် အရည်ပေါင်းစပ်စနစ်များကို အထောက်အကူပုန်းပေးပြီး အနီးစပ်ဆုံး စက်ကိရိယာများသို့ အချိန်မှန်အောင် လေကို ဖြန့်ဖြူးပေးခြင်းဖြင့် အအေးခံမှုလိုအပ်ချက်များ တိုးချဲ့ရန် လွယ်ကူစေပါသည်။